વધીવધીને કેટલું આગળ જઈ શકીશ !
જમીનને ના છોડી શકું !
આકાશને નહીં જ આંબી શકું !
અંતે તો લાકડું થઈ ,
ક્યાંનું ક્યાં વહેંચાઈ જઈશ..
હું વૃક્ષની જાત..
ધરા-ગગનની ચાહને મોહમાં
ક્ષિતિજ જ નું સાક્ષી કાયમનું બની રહીશ.......
વહાલી મમ્મી, આજના દિવસે મન ભરીને તારો આભાર માનવો છે. મને જીવનમાં અણમોલ મોકળાશ આપવા માટે અને આપણા ઘરને સાચી હૂંફથી ભરી દેવા માટે તારો આભાર. ...
No comments:
Post a Comment