મારી વ્હાલી મમ્મી

વહાલી મમ્મી,

આજના દિવસે મન ભરીને તારો આભાર માનવો છે. મને જીવનમાં અણમોલ મોકળાશ આપવા માટે અને આપણા ઘરને સાચી હૂંફથી ભરી દેવા માટે તારો આભાર.

 ધીરે ધીરે મને વધુ સમજાય છે કે તેં અમને જે આપ્યું છે તે કેટલું અમૂલ્ય હતું ! દુનિયામાં એવા નસીબદાર ઓછા હોય છે જેમના માતા-પિતા પોતાની પીડા અને સંઘર્ષને પીઠ પાછળ છુપાવીને સંતાનોને સુકૂનભર્યું બાળપણ આપે. તેં તો અમને એકલા હાથે હથેળીમાં રાખીને સાચવ્યા છે. તેં ક્યારેય તારી ઈચ્છાઓનો બોજ અમારા પર નથી થોપ્યો, કે નથી અપેક્ષાઓના બંધનમાં અમને બાંધ્યા. તેં તો હંમેશા અમને 'મુક્ત આકાશ' આપ્યું, અને એટલે જ તારું વહાલું બંધન અમને વધું વહાલું લાગ્યું છે.....

મારી મુશ્કેલીઓમાં તું તારી સમજણના દ્વાર ખોલીને ઉકેલનો ઢગલો કરી દે છે અને ક્યારેક જો હું તારી મરજી વિરુદ્ધના રસ્તે પણ ચાલવા માંડું, તો તું ત્યાં કચવાટ કરવાને બદલે મારા માટે ફૂલો બિછાવી દે છે જેથી મને ઠેસ ન વાગે.

તું ક્યારેક મારી વહાલી મા બની જાય છે, તો ક્યારેક ડગલે ને પગલે સાથ આપતી એક સાચી મિત્ર. ક્યારેક તું જીવનના ગહન સત્યો સમજાવતી ફિલોસોફર છે, તો ક્યારેક દરેક સુખ-દુઃખમાં ખભેખભા મિલાવી ચાલતી મારી પાર્ટનર. તારા હોવાના આટલા બધા સ્વરૂપો જ મારા જીવનને પૂર્ણ બનાવે છે.

તારી સરખામણી કોઈની સાથે શક્ય જ નથી, તું જે છે તે લાજવાબ છે. આજે બસ એટલું જ કહીશ...

"ઈશ્વરે મને આપેલી જીવનની સહુથી અમૂલ્ય ભેટ એટલે તું"