મારા વિચારોને શબ્દો આપવાનો સહજ પ્રયાસ...
તુ મારે મન સાવ પોતીકું ને વહાલું આકાશ,..
હું તારે મન માત્ર ખગની વિચરતી એક જાત....
સાથી-સંગી બદલાશે સમય સમયે,
હૂં મારી જાત સાથે હોવ એ જ સુખ..
પાંખો વિનાના મુજ મૃદુ દેહે,
આકાશ સમી ઇચ્છાનો ભાર...
એક ખાલીપો ભિતર ખટકે,
રાજીપો એનો ક્યાય ના મહેકે...
ઈચ્છુ અંકુર પણ નીત નવા કેમના રહીએ?
આખરે કુદરતના સજૅનનો હુ એક ભાગ..
જેના ગુમાને ધરેથી નીકળ્યા હતા,
કાચની નીકળી એ મંજીલની રાહ...
છોડનારને બહાનાની તાણ નય,
નિભાવનારને કારણની જાણ નય...
શાને એક જ રીત સ્વીકારી લઉ,
દરેક ઘરેડે સ્વને અજમાવી લઉ..
એની બોલતી આંખોએ આજ કમાલ કરી,
અંતરની આડાશ ત્યજી આજ મુલાકાત કરી.
એક નવજ્યોતિનુ સજૅન મુજભીતર,
ઘણા આક્રોશના અવશેષ મનભીતર..
બેઘર હતી હું તો ય વહેચાય ગઇ હું
સહુ નો અંહ પોષવામા ખોવાય ગઈ હું
આનંદની એક અલગારી જ રીત છું,
સ્વયમ હું જ ખુશી ને દુઃખનુ હાદૅ છું.
હું નથી ઈચ્છતી દુવા મળે,
જોવુ મહેનતથી શુ શુ મળે!
રીસાય બેઠુ હદયે અઘુરી ઈચ્છાઓનુ વૃંદ ,
કેમ સમજાવુ એમને વાસ્તવિકતાઓનુ વૃંદ,....
હુ વાત કરી જોવ મારી જાત સાથે,
બને સારો મિત્ર હો એ જ મારા ભાગે..
કઈક તો હોવુ જ જોઈયે આ ઈશ્વરમાં,
અમથો પુજાય નહી દુઃખમાં ને સુખમાં..
સમસ્યા સમસ્યા એ કલા ફુટે..
સફળતાની નવી દિશા ફુટે..
રસ્તાની મજા લેવામા,મંજિલ ભુલાય છે
અફસોસ શુ કરવો ! ક્ષણ ક્ષણ જીવાય છે
રંજમાથી બનતો ને રંજની એ સ્વને ઘડતો માણસ
હુ સ્વમહેનતનો માણસ હુ સ્વસંગમાં મસ્ત માણસ
26 જાન્યુઆરી 2026 — ભારતનો 77મો ગણતંત્ર દિવસ. આજના દિવસે મનમાં અનાયાસે એક પ્રશ્ન ઊભો થાય છે — શું આજની પેઢી ખરેખર સમજી શકે છે કે આઝાદી શું ...